Wednesday, December 13, 2017

అది భయమే కదూ



నిరాశ, వ్యాకులత మబ్బులు
అన్నివైపులా అలుముకున్న
భయానక ఉదాసీనత .... అది
కాలంతో పొరాడుతున్నట్లు
ముక్కలు ముక్కలై
రంద్రాల మయమైన శరీరంలొంచి 
వేలకొద్దీ ఆలోచనల శతృవులు
వెలికొచ్చి .... వెంటాడి 
బలవంతపు హత్యకు .... గురి
కాబోతున్నప్పుడు 



అది మరణమే, ఆ మరణం
అలసత్వానికి నిజాయితీకి ఉరి
స్వర్గ శిఖరం చేరినా తప్పని 
పరిక్ష, ఉరిశిక్షే
బూడిద అంటిన శరీరంతో పాటు
కళ్ళకు  బూడిద రంగు పులిమి
నిలువుగా శరీరాన్ని చీల్చినట్లు ....
నమ్మకం కోల్పోయిన ఆత్మ
విలవిలా రోధిస్తూ కేకలు వేస్తూ
అనాశక్తత తలదించేలా చేస్తే

Sunday, December 3, 2017

ఆమెకు తెలియాలి అని




ఆమెను నేను
అమితంగా
ఆరాధిస్తున్నానని 

ఒక నమ్మకాన్నై
ఒక బాసటనై 
ఒక తోడునై .....

ఆమెనే విశ్వసిస్తూ
చూసి గర్వపడుతున్నానని
సంభ్రమాశ్చర్య చకితుడనై 

ఒక సౌందర్యారాధ్యదేవత
ఇంతటి అద్భుత అస్తిత్వమా 
ఆమె అని ....

మనఃపూర్వక కృతజ్ఞత
అభివందనాలు చెబుతున్నా 
ఆ సృష్టికర్తకు .....

ఆమె స్థిరనివాసం .... ఇప్పుడు
నా గుండె అను ఆనందం
అనుభూతి పొందుతున్నానని

Saturday, November 18, 2017

నా సంసారం నీవు




నెమలి ఈక పై నున్నని
మృదు ప్రియత్వం
మెరుపువు .... నీవు 


మొక్కజొన్న కండెపై
పసిడి రంగు
అలంకారం .... నీవు 


స్పష్ట నీలి పారదర్శక
నదీ ప్రవాహం
తీరే దాహం .... నీవు 


సాయంత్రపు నీలి ఆకాశం
గాలి తెమ్మెరల
స్వచ్చ శ్వాసవు .... నీవు 


హృదయ భావనలు
నక్షత్రాల వరకూ
వ్యాపించిన శాంతివి .... నీవు 


అలజడి మానసానికి
ఉపశమనాన్నిచ్చే
పవిత్ర నిశ్శబ్దానివి .... నీవు 


ఊహలకందని
అద్భుత సౌందర్య
అయస్కాంతానివి .... నీవు 


నన్ను నేేను
కోల్పోయిన క్షణాల
విజ్ఞతవు .... నీవు 


భయం
అదుపులో ఉంచుకున్న
ఆత్మ స్తైర్యానివి .... నీవు 


నీ ఆఖరి క్షణం వరకు
నా తోడై ఉన్న
నా ప్రాణవాయువు .... నీవు

Wednesday, October 4, 2017

వైరమైనా దూరమైనా



ఇష్టమే నాకు అన్నావు 
మన మధ్య 
ప్రబలిన ఈ దూరం ఈ వైరం ....
తగ్గే అవకాశం కోసం 
ప్రయత్నిద్దాం అని  

కానీ, గుండె గోడల్లోకి 
యింకి
సిరల్లో కి 
ధమనుల్లోకి వ్యాపించిన 
రాగబంధం మనది  

అలా అనుకోవడం 
భ్రమేమో అనుకుని 
ఝటిలం చెయ్యొద్దని   
సమశ్యను 
సాగదీయొద్దన్నావు 


నీవే .... 

ఈ వైరం ను, 
ఈ దూరం ను సమాధి చేద్దాం! 
పెరక్కుండా ఉండేందుకు .... 
తప్పదనుకుంటే  
విడైనా పోదాం అన్నావు 

అలాగే జరిగింది. 
నీ కోరిక మేరకే  

ఇప్పుడు మనం 
ఒకరికి ఒకరం 
ఏమీ కాని 
నీడలం అయ్యాము 

కాన ఏదో వెలితి 
అస్పష్టత .... అది 
నీ ముఖం పై 
ఆ చిరునవ్వును చూసే 
అది నిజమా అని 

నా గుండెలో మాత్రం 
ఆరని అగ్ని అశాంతి .... 
జ్వాలలు రగులుతున్నాయి. 
నీ, నా హృదయ బంధం 
సమాధి చేయబడిందని  

Wednesday, September 6, 2017

న్యాయంగా ఆలోచిస్తే



భావోద్వేగం వూట ఊరి
బొట్లుబొట్లుగా జారుతుంటే
బహుశ
నీ ఉంగరాల జుట్టే
కారణం అనుకున్నా 

చెరువు వైపున
కిటికీలోంచి 
చల్లని గాలితెమ్మెరొకటి 
వెన్ను వద్ద తచ్చాడి
ఒళ్ళు జలదరించేంత వరకు 

నీవు నాదానవు

నీవే, అంతరాంతరాల్లో పెరిగే
భావొద్వేగాల మూలం అని 
పరీశీలించి తెలుసుకున్నా 
ఈ నిగూఢ ఉద్రిక్తతలన్నింటికీ
కేంద్రం నీ కళ్ళు అని 

Friday, September 1, 2017

మోమాటపడని వేళ



గులాబి అందం
హానికరం
చూపులతో తడిమినా
గుచ్చుకుంటూ
ముల్లు

సహజ రూప
అయస్కాంత గుణం సుమా
ఉద్వేగ అవగాహన
బలహీన నిస్సహాయత
ప్రేరణై నీకు